Heb onvoorwaardelijk lief en blijf als vrouw altijd onafhankelijk. Dat waren de eerste lessen van mijn moeder.
We zijn anders. Waar zij confrontaties liever uit de weg gaat en graag kiest voor zekerheid, kies ik er vaak voor om de confrontatie aan te gaan en ben ik voortdurend op zoek naar avontuur. Dat botste weleens. Maar ondanks meningsverschillen, lastige puberjaren en een intens afgelopen halfjaar vonden we elkaar altijd terug – en nu meer dan ooit.
We hebben ook veel gemeenschappelijke delers, die we als mensen soms uit het oog verliezen door onze eigen perspectieven. Vorig jaar kwamen die toevallig samen toen we werden gevraagd om samen een boekpresentatie te hosten over verschillende generaties in het bedrijfsleven.
Het sloeg aan. En nog belangrijker: we vonden het heel leuk om samen te doen. We vulden elkaar feilloos aan, raakten mensen in de zaal waardoor iedereen zich gehoord voelde. Soms kritisch, maar altijd met een grote glimlach en een flinke dosis humor. Verbinding, humor en kwaliteit bleken onze gemeenschappelijke delers op het podium.
Daarom hebben we de handen ineen geslagen onder de naam TWEE. Want er zitten altijd twee kanten aan een verhaal.